CSG De Lage Waard

De Lage Waard is een open christelijke scholengemeenschap voor vmbo, havo en vwo met twee vestigingen in Papendrecht: Burgemeester Keijzerweg (vmbo en brugklas t/h ) en Vijzellaan (tl4, havo en vwo). Zo’n 60% van onze leerlingen komt van buiten Papendrecht en heeft er een (flinke) fietstocht voor over om met plezier op onze school les te krijgen.

CSG De Lage Waard doet er echt alles aan om goed onderwijs te geven. Wij hechten er heel veel waarde aan dat leerlingen bij ons tot ontplooiing komen. Wij geloven in onze christelijke identiteit en vinden die van toegevoegde waarde in de omgang met elkaar en in het nadenken over de dingen van het leven. Wij zijn trots op onze school en op de prestaties van onze leerlingen en docenten.

We houden op school van orde en netheid en van heldere afspraken met elkaar over hoe we met elkaar omgaan.

Op onze school mag je elke dag opnieuw beginnen en daar willen we elkaar bij helpen. Vergeving is het mooiste wat er is, om te geven en te krijgen!

1

BURG. KEIJZERWEG

Burg. Keijzerweg 5
3351 JA PAPENDRECHT

MEER INFORMATIE

1

VIJZELLAAN

Vijzellaan 4
3352 VH PAPENDRECHT

MEER INFORMATIE

De oudste stad van Holland ontvangt De Lage Waard

30-08-2016

Op dinsdag 23 augustus brachten de eerste drie derde klassen van De Lage Waard een bezoek aan het...

De oudste stad van Holland ontvangt De Lage Waard

De scholen zijn weer begonnen!

30-08-2016

Voor de kersverse brugklassers van De Lage Waard was het op maandag 22 augustus ook zover: de...

De scholen zijn weer begonnen!

Wij zijn tegen pesten!

29-08-2016

Op De Lage Waard leren we onze leerlingen dat veiligheid in school je helpt om je beter te...

Wij zijn tegen pesten!

BLOG

Leren in de vakantie?!

| 22-08-2016

Schooljaar 2016-2017 is begonnen

Zes weken van vakantie zijn voor velen, niet alleen leerlingen, een genot! Geen wekkers, geen huiswerkverplichtingen. Lekker genieten van vrije tijd en van erop uit trekken. Vakantie doet goed: even los van het gewone leven. Geweldig dat hiertoe de mogelijkheden zijn in ons welvarende land.

Op school weten we maar al te goed dat die vakantietijd niet voor iedereen zo relaxed is. Bij gezinnen in de bijstand is er echt geen cent over om op vakantie te gaan. Een dagje Efteling is dan waarschijnlijk al te hoog gegrepen. En in gezinnen waar oorlog heerst en huiselijk geweld realiteit is, verloopt vakantie ook niet zo relaxed.

En die leerlingen, al dan niet na een onbekommerde vakantie, pakken de draad van het schoolleven weer op. Vaak eigenlijk ook nog met genoegen: vakantie gaat op den duur vervelen. En als de veiligheid op school groter is dan thuis kun je ook uitkijken naar het leven op school.

Ik realiseerde me opnieuw dat leren geen privilege is dat voorbehouden is aan scholen, maar in de vakantie volop doorgaat. Gebeurtenissen prikkelen tot nadenken, vragen discussie met mensen om je heen. Vragen om antwoorden van onszelf.

Epke Zonderland valt plat op de mat en grijpt naast een gouden plak. Hoe is dat? Hoe moet je daar mee omgaan?

Yuri van Gelder levert een grote prestatie en ziet perspectief, maar gooit zijn eigen olympische glazen in. Kan ik me verplaatsen in zo’n persoonlijk drama zonder meteen een hard oordeel klaar te hebben?  

Aleppo omsingeld en in puin. Echte hongersnood in een grote stad. Sterven van honger en dorst met op de achtergrond oorlogsgeluiden. Beïnvloedt dit mijn eigen levenshouding, ga ik er anders door naar dingen kijken?

Een oude priester in noordwest Frankrijk wordt tijdens de kerkdienst in het koor van de kerk onthoofd. Wat roept dat bij mij op? Beïnvloedt dat mijn kijken naar IS? Durf ik openlijk voor mijn geloof te blijven uitkomen?

Een kleine greep uit de lesstof van zes weken vakantie! De school was dicht, maar het leren ging door. Aan ons na de vakantie de prachtige taak om die “lesstof uit de vakantie” te verbinden aan de lesstof en meer nog aan de vorming van onze leerlingen. Moeilijk, maar mooi. Nooit klaar, maar kostbaar voor elk mens.

De vlag kan uit!

| 16-06-2016

Van harte gefeliciteerd

Alle examenleerlingen van CSG De Lage Waard hebben op donderdag 16 juni 2016 gehoord of zij geslaagd zijn. (zie het nieuwsbericht voor de slagingspercentages)  

Alle leerlingen zijn op school ontvangen om de voorlopige cijferlijst te krijgen, maar meer nog om de vreugde van het slagen met elkaar te delen. Blij zijn doe je met elkaar! En daar slepen we graag taart voor aan! Blijdschap laat je aan je omgeving zien: de vlag gaat uit. Een echte De Lage Waard -vlag wel te verstaan! We zijn trots op onze leerlingen.

Wij zijn trots op de prestaties die onze leerlingen hebben geleverd! We zijn blij en verwonderd om te zien hoe leerlingen zich zeker ook als mens hebben ontwikkeld in de jaren bij ons op school. (Dat blijkt echt niet alleen uit de pasfotootjes van brugklas en examenklas die we bij de diploma-uitreiking laten zien)

Niet voor elke examenleerling begint nu de vakantie. Sommige leerlingen moeten nog knokken voor een herexamen (21 juni) en zitten tot 1 juli in spanning. Met hen willen we evengoed meeleven.

Ik ben ook trots op al onze docenten (niet alleen de examendocenten). Hun inzet wordt met de examenresultaten beloond.

Ten slotte wil ik nog zeggen: cijfers zijn maar cijfers. Ze zeggen iets over de capaciteiten van elk mooi mens, maar niet alles. De ontwikkelingen die leerlingen in hun schooltijd hebben doorgemaakt als het gaat over hun zelfstandigheid en zelfvertrouwen en als het gaat over hun blik op hun naasten (de samenleving) en de schepping, zijn minstens van even grote waarde als de examenresultaten. Ik zou willen dat deze wezenlijke aspecten wat meer voor het voetlicht zouden komen, ook rond de diplomering.

Spannend!

| 23-05-2016

Onze aula en gymzalen zijn volop in gebruik (geweest) voor de Centrale Examens. Veel dagen achter elkaar maakt de examensecretaris de kluis open, haalt de examenpakketten eruit en loopt naar de examenzaal. Daar laat hij aan de leerlingen die vooraan zitten zien dat de (sinds enkele jaren) in sterker plastic verpakte pakketten ongeopend zijn. Voordat hij ze opent, leest iemand voor of het om het goede examen gaat. Pas daarna gaat de schaar erin en worden de examens uitgedeeld. Ondertussen houden de conciërges nauwlettend in de gaten dat er geen overlast in de omgeving wordt veroorzaakt.

Ondertussen heeft iedere examen leerling zijn of haar plek ingenomen met voor zich uitgestald allerlei energie gevende koekjes, pakjes drinken en snoepjes met genoeg suikers. (alsof onze conciërges niet met drinken zouden langskomen..)

Elke keer weer een onwennig moment voor een leerling, zo stel ik me voor. Want welke jongere kan 3 uur zonder zijn mobieltje? Niemand toch? Maar bij de examens blijven die onruststokers en grote afleiders telkens weer buiten de examenzaal. Ongemerkt verklappen alle leerlingen dat ze dus best wel zonder kunnen! Dat moet menig ouder toch als muziek in de oren klinken!? Uw kind kan echt wel zonder! Dat biedt mogelijkheden bij de gezamenlijke maaltijd, het samen koffie drinken, enz.

Op 16 juni a.s. is het lange wachten, het tijdperk van de zenuwen (meer bij ouders dan bij kinderen?) voorbij. Dan worden de uitslagen bekend en komen de leerlingen naar school om hun voorlopige cijferlijst in ontvangst te nemen. Naar dat moment kijken we met zijn allen reikhalzend uit. En op die dag wordt dit verhaaltje snel vervangen door een blij bericht over de slagingspercentages en een foto met blijde gezichten van onze leerlingen!

Als een van de ouders van onze examenleerlingen nog geen vlaggenstok heeft, adviseer ik hen die alvast aan te schaffen; dat is een tastbaar bewijs van het vertrouwen dat u in uw kind stelt. Anticiperen op een goed resultaat helpt vooral als er nog hard geknokt wordt.

Van Syriƫ naar Panama

| 13-04-2016

Gaat het over hetzelfde?

Landen in totaal verschillende continenten. Landen die je beslist niet met elkaar in verband zou brengen. Het ene land is al 5 jaar in een gruwelijke burgeroorlog verwikkeld, het andere kenden we alleen maar van een bijzonder kanaal (van 80 km dat een eeuw geleden met de hand is gegraven en een omweg om Zuid-Amerika voorkomt).

Vanuit het ene land vluchten miljoenen mensen weg om het vege lijf te redden om vervolgens meer en meer te ondervinden dat niemand op hen zit te wachten: in Europa niet en ook in Turkije niet. Wij rijke, “ontwikkelde” Europeanen kunnen natuurlijk mensen in nood opvangen. Ruimte en geld genoeg! Maar of we het ook willen??? Eerlijk gezegd hebben we gewoon geen zin om onze ruimte en onze welvaart voor een stukje in te leveren en zo het trieste lot van al die mensen op vlucht voor oorlog en honger te verzachten.

Ondertussen blijkt, en het is maar het topje van de ijsberg, dat veel rijken ook uit Europa (incl. Nederland) hun miljoenen (of gaat het om miljarden?) wegmoffelen in zogenaamde belastingparadijzen. Het geld is ook op de vlucht uit angst voor de fiscus en staat in zo'n klein landje te verschimmelen. Delen met anderen? Liever niet.

Bij de vluchtelingen en bij de Panama-papers draait het in feite om hetzelfde.

In de Bijbel kun je Boaz tegen het lijf lopen. Een rijke man, dat zeker. Maar hij kijkt wel anders aan tegen geld en vluchtelingen. Hij zegt dat er bij het oogsten van b.v. graan door de landarbeiders doelbewust het een en ander op de grond moet blijven liggen. Dat was een goed gebruik door God ingesteld: bij de oogst is niet alles voor jezelf. Gun de minderbedeelden ook een gevulde maag. En niet alleen de minderbedeelden uit je eigen streek, maar ook vluchtelingen van ver, zoals Ruth.

Dat is het mooie op onze school: dat we eens samen met de bril van Boaz naar de wereldproblemen willen kijken. Ons laten inspireren door Bijbelse principes en dan ineens op onze Hollandse klompen aanvoelen dat er iets niet klopt bij dat weren van veel echte vluchtelingen. Dat niet alles pluis is met dat wegstoppen van heel veel geld.

We willen met de leerlingen delen dat liefde voor jezelf heel goed is, maar wel in combinatie met liefde voor onze naasten van dichtbij én van ver.